Zanim zgaśnie światło
Wieczorne światło, drobne rytuały i dotyk tkaniny. O chwili, do której chce się wracać.
Wieczorem mieszkanie powoli zmienia kształt. Okno staje się ciemniejsze, lampka wydobywa z pokoju jeden kąt. Na stole zostaje filiżanka. Ktoś odkłada książkę na stronę, do której jutro wróci.
Lubimy ten moment. Codzienne rzeczy są już na swoich miejscach, a my możemy na chwilę usiąść pośród nich.
Właśnie takim chwilom chcemy przyglądać się w ORLI. Zanim pojawi się gotowa sypialnia, interesuje nas wieczór, który będzie się w niej powtarzał.
Mniejszy krąg światła
Górna lampa oświetla cały pokój. Ta stojąca obok fotela pokazuje znacznie mniej: brzeg książki, oparcie, fragment ściany. Reszta może zostać w półmroku.
W tym świetle łatwiej zauważyć rzeczy, które w ciągu dnia mijamy. Cień uchwytu na ceramicznym kubku. Słoje drewna. Fałdę materiału przerzuconego przez krzesło.
Można zacząć właśnie od tego. Włączyć jedną lampkę. Wybrać miejsce, w którym dobrze się siedzi. Zostawić na później poprawianie całego pokoju.
Rzeczy przygotowane dla siebie
Szklanka wody przy łóżku. Ręcznik odłożony po kąpieli. Książka w zasięgu ręki. Takie drobne przygotowania łatwo robić odruchowo, zwłaszcza gdy dobrze znamy już własny dom.
Każdy ma inny porządek wieczoru. Ktoś otwiera okno na kilka minut. Ktoś rozmawia jeszcze w kuchni. Ktoś czeka, aż umilknie reszta mieszkania, żeby przeczytać kilka stron.
Rytuał może być bardzo zwyczajny. Jego kształt bierze się z powtarzania: z gestu, który z czasem staje się nasz.
Dobrze znać choć jeden moment dnia, do którego chce się wracać.
Materiał z bliska
Wieczorem inaczej spotykamy się też z przedmiotami. Zdejmujemy zegarek. Chodzimy boso. Poprawiamy poduszkę dłonią, zanim oprzemy na niej głowę.
Wtedy kolor na zdjęciu przestaje wystarczać. Liczą się dotyk, sposób układania tkaniny i detal, którego używa się codziennie. Materiał ma towarzyszyć człowiekowi także wtedy, gdy nikt go nie ogląda.
Dlatego od SEN zaczynamy pierwszą kolekcję ORLI. Myślimy o pościeli jako o bliskiej części domu — obecnej przy zwyczajnym końcu dnia i przy pierwszym ruchu rano.
Zostawić coś na jutro
Nie zawsze uda się zamknąć wszystkie sprawy przed wieczorem. Czasem na stole zostaną papiery, w zlewie filiżanka, a w książce ta sama zakładka co wczoraj.
Pokój nadal może mieć dla nas miejsce.
Wystarczy odsunąć poduszkę, usiąść i przez chwilę nie poprawiać niczego więcej. Posłuchać rozmowy z drugiego pokoju albo deszczu za oknem. Zobaczyć, jak mały krąg światła zatrzymuje się na tkaninie.
Tak wyobrażamy sobie dobry wieczór w domu ORLA.
Chwilę, którą dobrze znamy. I na którą mimo to czekamy.
Ilustracje wizerunkowe ORLI, w tym wizualizacje. Nie przedstawiają dokumentacji produkcji ani dostępności całego pokazanego asortymentu.
